Τρέχουσα Έκθεση : Γιώργος Ζογγολόπουλος_Νίκος Κρυωνίδης_Γιώργος Λάππας_ Αφροδίτη Λίτη

 

Γιώργος Ζογγολόπουλος_Νίκος Κρυωνίδης_Γιώργος  Λάππας_

Αφροδίτη Λίτη

“Αρχετυπικές Ανα-Κυκλώσεις” 

23.04 – 16.05.2026

Εγκαίνια Πέμπτη 23 Απριλίου 2026, 18.00 – 21.30

Κείμενο / Επιμέλεια : Θάλεια Στεφανίδου

Ένας λευκός – φωτεινός – ανάστροφος ‘Ισορροπιστής’ του Γιώργου Λάππα, τα ‘Τσέρκια με φακό’, η ‘Ασπίδα’, το ‘Κυκλαδικό’, οι ‘Φακοί΄(σε στήλη) του Γιώργου Ζογγολόπουλου, τέσσερα υπερμεγέθη ‘Δαχτυλίδια’ της Αφροδίτης Λίτη και ένα επίτοιχο ανάγλυφο του Νίκου Κρυωνίδη με λευκά, μικρού μεγέθους ομοιώματα ζώων , λειτουργούν ως δυναμικές προτάσεις χώρου για να οργανώσουν  μια εγκατάσταση, έχοντας ως φόντο τις αφηρημένες ζωγραφικές χειρονομίες του Νίκου Κρυωνίδη.

Οι ‘γλυπτικές’ προτάσεις σε αυτά τα τέσσερα εικαστικά ιδιόλεκτα, παρόλες τις θεματικές  και κατασκευαστικές τους αποκλίσεις φέρουν ένα κοινό σχήμα, ως αφηρημένη έννοια -τον κύκλο - δημιουργώντας χάριν αυτού έναν αφηγηματικό μίτο πολλαπλών αναφορών και δυνατοτήτων ερμηνείας.

Στον ‘Ισορροπιστή’ η έννοια του κύκλου λειτουργεί αθέατα και υποθετικά, δηλώνοντας  την αναζήτηση εξεύρεσης κέντρου και με μεταφορικό τρόπο μια ανάγκη εμβάθυνσης και βυθομέτρησης της σκέψης, ίσως ακόμη και μια ένδειξη προς ενδοσκοπική κάθαρση.

Στις εκδοχές έργων του Ζογγολόπουλου οι μεγεθυντικοί φακοί, λειτουργούν ως κυριολεκτική και φαντασιακή δυνατότητα διεύρυνσης του χώρου, μια πρόκληση στο βλέμμα, την παρατήρηση και την διείσδυση. Εξάλλου οι πολλαπλές εκδοχές κύκλων  με μεταλλικά στελέχη φαίνεται να συλλαμβάνουν σχεδιαστικά το κενό, παράγοντας άλλοτε πλασματικά σφαιρικά πλήρη κι άλλοτε ασπίδες θωράκισης.

Στα υπερμεγέθη δαχτυλίδια της Αφροδίτης Λίτη (δύο μονόπετρα και δύο με ομοιώματα φιδιών)  η διαφοροποίηση κλίμακας και μεγέθους αλλοιώνει την χρηστικότητα που υπαγορεύει η θεματική, ενώ το κενό των κύκλων που δημιουργεί ένα οπτικό περατό διαφάνειας αφήνει ανοιχτούς τους συμβολισμούς υπόσχεσης , πίστης και ενότητας.

Το ανάγλυφο του Νίκου Κρυωνίδη, σαν έξεργο του τοίχου, με τα ομοιώματα των ζώων σε κεντρομόλα φορά,  παραπέμπει σε τελετουργικό συνοχής, μια  ειρωνική και παιγνιώδη σύνθεση ‘ζωοσύνης ‘, παρόμοια με κρυπτική αποτροπαϊκή μάνταλα*.

Θάλεια Στεφανίδου, Ιστορικός/κριτικός τέχνης – Curator

 

* μάνταλα [(mandala),σανσκριτική λέξη για την έννοια του κύκλου] είναι γεωμετρικός, περίπλοκος, κυκλικός σχεδιασμός, που παραπέμπει στην αντίληψη του σύμπαντος, της ολότητας, της ενότητας και της αρμονίας. Αποτελεί ένα βαθύ πνευματικό σύμβολο διαλογισμού και αυτογνωσίας.

 

ώρες λειτουργίας: Τρ., Πε., Πα.: 12.00 – 20.00 / Τε., Σα.: 12.00 -15.00

Παλαιότερες Εκθέσεις : Δημήτρης Αμελαδιώτης

 

Δημήτρης Αμελαδιώτης

“Rhythms & Rituals of Cohabitation” 

12.03 – 11.04.2026

Εγκαίνια Πέμπτη 12 Μαρτίου 2026, 18.00 – 21.30

Κείμενο / Επιμέλεια : Εύα Παπανικολάου & Γιώργος Γεροντίδης

Η γκαλερί της Λόλας Νικολάου παρουσιάζει την ατομική έκθεση Rhythms & Rituals of Cohabitation του Δημήτρη Αμελαδιώτη, μια χαρτογράφηση υλικών ιχνών που προκύπτουν από περφόρμανς, αφηγήσεις, βιωμένες εμπειρίες, φαντασίες και συλλογικές τελετουργίες. Assemblage ανακατασκευές, χωρικές παρεμβάσεις και ζωγραφικά έργα εμφανίζονται ως κατάλοιπα ιστοριών που επιμένουν στον χρόνο: λειτουργούν ως σημεία εκκίνησης και ενθύμησης αφηγήσεων που δεν συγκροτούνται γραμμικά, αλλά ξεδιπλώνονται αποσπασματικά, κυκλικά και πολυρυθμικά.

Σε αυτό το πεδίο, η αφήγηση δεν αντιμετωπίζεται ως αναπαράσταση, αλλά ως μια διαδικασία που ενεργοποιείται διαρκώς εκ νέου. Αντλώντας από την προφορική  παράδοση και τη λογική του ίχνους της περφόρμανς, ο  Δ. Αμελαδιώτης  προσεγγίζει το storytelling ως ενσώματη και σχεσιακή πρακτική, όπου το νόημα δεν προϋπάρχει, αλλά αναδύεται μέσα από παύσεις, αστοχίες  και μετατοπίσεις. Το λάθος, η τυχαιότητα και η ενδεχομενικότητα λειτουργούν ως παραγωγικές συνθήκες αφήγησης, επιτρέποντας στις ιστορίες να παραμένουν  ανοιχτές, ρευστές και συλλογικές· περισσότερο φορείς εμπειρίας  και μνήμης παρά κλειστά αφηγήματα.

Παρότι οι περφόρμανς δεν πραγματοποιούνται στον εκθεσιακό χώρο, τα έργα φέρουν τις αφηγήσεις τους ως υλικά κατάλοιπα ζωντανών δράσεων. Λειτουργούν ως αντικείμενα μνήμης που ενεργοποιούν τη συλλογική φαντασία, αντλώντας από αόρατες πληροφορίες, αποθηκευμένες βαθιά στη σωματικότητα, και στις σχέσεις που συγκροτούνται μεταξύ μας. Μέσα από αυτά, η έκθεση διαμορφώνει μια συνθήκη συγκατοίκησης ιστοριών, σωμάτων και υλικοτήτων, προτείνοντας την αφήγηση ως πράξη φροντίδας, μετάδοσης και επιβίωσης· έναν κοινό χώρο συμβίωσης όπου οι ιστορίες δεν ανήκουν σε έναν δημιουργό, αλλά κυκλοφορούν, μεταλλάσσονται και συνεχίζουν να λέγονται.

ώρες λειτουργίας: Τρ., Πε., Πα.: 12.00 – 20.00 / Τε., Σα.: 12.00 -15.00